บทที่ 44 บทที่ 3 กลางป่าลึก

มู่หลันฮวาหันไปถลึงตามองเหยาเว่ย แต่เหยาเว่ยกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ปากก็พร่ำพูดต่อไปไม่ยอมหยุดหย่อน 

"เช่นนั้นเราต้องส่งคนไปให้เทพเจ้างูกินเช่นนั้นหรือ?"

"เจ้าค่ะ"

"ไม่ได้!!! ข้าได้ยินมาว่าท่านมิกินมนุษย์!!!"

เหล่าชาวบ้านที่ได้ยินการสนทนาระหว่างเหยาเว่ยและเถ้าแก่ ก็รีบเข้ามาสมทบทันที 

"เช่นนั้น...